Trójmiasto i okolice
Lubię je nazywać humanistycznymi, ponieważ w ich
centrum zawsze znajduje się człowiek:
jego historia, jego bliscy i łączące ich relacje.
Szukasz kogoś, kto poprowadzi pogrzeb bliskiej Ci osoby, planujesz swoje własne pożegnanie, a może jesteś tu z ciekawości lub przez przypadek.
Wszystkie powody są dobre. Zapraszam, rozgość się.
Żeby stworzyć znaczącą ceremonię, czasami nie potrzeba wiele.
Joanna była ogrodniczką z zamiłowania. Ale dbanie o ogród i sad było dla niej
czymś więcej niż tylko hobby: przestrzenią, w której toczyło się życie rodzinne, zapraszała tam przyjaciół, by wspólnie celebrować ważne momenty i spędzać wolny czas, zwykłą codzienność.
Marek przez wiele lat zmagał się z chorobą alkoholową. To sprawiło, że pozostawił
po sobie dużo trudnych wspomnień, a jego relacje z bliskimi były nadwyrężone, naznaczone smutkiem. Jego żona i syn chcieli pożegnać go z godnością, ale ważne było dla nich to, by uhonorować także obecne w ich życiu rodzinnym cierpienie.
Władysław w momencie swojej śmierci miał 84 lata. Był barwną i
nietuzinkową postacią, jego pogoda ducha i umiejętność dostrzegania dobrych stron we wszystkim i wszystkich były wręcz zaraźliwe. Słynął z żartów i powiedzonek na każdy temat i każdą okazję.
Najczęściej dlatego, że chcą pożegnać bliską osobę w sposób odpowiadający temu, kim była i jak żyła.
Nie. Na pogrzebie humanistycznym mogą oczywiście być elementy religijne (modlitwa, odczytanie fragmentu księgi danej religii, śpiew). Ceremonia ma nawiązywać do charakteru i wartości zmarłego oraz jego bliskich. Jeśli mieści się w nich bardzo szeroko rozumiana duchowość, to znajdzie ona swoje odzwierciedlenie na pogrzebie.
Tak. Jeśli z różnych powodów niemożliwe jest takie współprowadzenie, możemy podzielić ceremonię na dwie części, najpierw świecka a potem religijna lub odwrotnie.
Sam pogrzeb, rozumiany jako złożenie urny z prochami lub trumny z ciałem, zgodnie z obowiązującym prawem może odbyć się wyłącznie na cmentarzu. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, by zorganizować część ceremonii w domu, w lesie lub w dowolnym innym znaczącym miejscu. Co więcej, można zabrać tam ze sobą urnę z prochami, ponieważ w takich sytuacjach obowiązują inne regulacje niż w przypadku trumny z ciałem.
